Валентина Шаад • İki ağlayan kalp

Kıta 1 Bir anda girdin hayatıma, Gözlerin kalbimi içten yaktı. Gerçeği sessizliğime sakladım, Ama içimde gizli bir ateş büyüdü. “Seninle olmak istiyorum” dedin, Ben ise kendimi sana vermekten korktum. Avuçlarımda doğuşun ve batışın var, Ama biz aşkın zehir olduğu bir uçurumun kenarındayız. Nakarat Ağlayan kalpler gecede çarpıyor, Yabancı bir kaderde birbirini buluyor. Beni tut, acıtsa bile, Aşk bizi alıp götürse bile. Ağlayan kalpler vazgeçmiyor, Aynı yolda kanımız akıyor. Kül olana kadar yanacağız, Sen ve ben — iki yalnız kalp. Kıta 2 Sözsüz dansımız bir çığlık gibi, Her adımda binlerce hikâye saklı. “Gözlerime bakma” demiştim sana, Orada geri dönüşü olmayan derin bir tuzak var. Ama kaldın, elimi bırakmadın, Ve bir anda sözlerin ayrılığa dönüştü. Bu savaşı kazandığımı sandım, Ama o anda seni kaybettim. Nakarat Ağlayan kalpler gecede çarpıyor, Yabancı bir kaderde birbirini buluyor. Beni tut, acıtsa bile, Aşk bizi alıp götürse bile. Ağlayan kalpler vazgeçmiyor, Aynı yolda kanımız akıyor. Kül olana kadar yanacağız, Sen ve ben — iki yalnız kalp. Köprü (zirve) Dünya yıkılsa — her şeyimi veririm, Bir an olsun gözlerinde kalabilmek için. Belki yarın düşman oluruz, Ama bugün yaralarımızla biriz. Final (fısıltı) Ağlayan kalpler… Kül olana kadar… Sen ve ben… İki ağlayan kalp.