Lyrics
“Duvel van Stilte / Diavolul Meu Dulce”
Verse I
In ’t donker van Sint-Niklaas
waar de straten ruiken naar regen en bier,
ik zeg zacht tegen de nacht:
“Ge zijt hier weer, hé.”
Nu cu coarne,
nu cu foc ieftin de iad.
Maar met ogen
die alles zien
wat mensen verstoppen onder hun fatsoen.
Umbra venit.
Umbra ridet.
And damn,
ik moest lachen.
Want ge zijt geen monster.
Ge zijt gewoon eerlijker
dan de meeste mensen, godverdomme.
⸻
Verse II
Diavolule,
tu dansezi în liniște
ca o idee care refuză să moară.
Ge fluistert:
“Waarheid is nooit proper.”
En ik zeg:
“Ja, fuck, dat wist ik al.”
Your voice tastes like midnight wine.
Ca vinul roșu uit een glas
dat breekt op de vloer
maar toch nog schittert.
Umbra mea,
amor obscur.
Ge pakt mijn hand
niet zacht
maar correct.
⸻
Pre-Chorus
Geen hemel.
Geen excuses.
Just breath.
Merde…
dit voelt te echt.
⸻
Chorus
Duvel, mijn duvel,
ge zijt geen vijand.
Ge zijt het vuur
dat zegt wat niemand durft.
Diavolul meu dulce,
nu mă arde.
El mă vede.
And fuck,
dat is gevaarlijk mooi.
Ik dans met u
tussen schuld en vrijheid
zoals twee sterren
die weigeren te vallen.
⸻
Verse III
In Umbra-Lingua fluistert de nacht:
“Velorum tenebris,
cor verum nascitur.”
Uit duisternis
wordt het hart eerlijk.
Ge zegt:
“Angels liegen soms.”
Ik zeg:
“Ja… en mensen ook.”
But devils?
They laugh.
Hard.
Brutal.
Beautiful.
Godverdomme
wat is dat bevrijdend.
⸻
Bridge
Misschien hou ik niet van u.
Misschien hou ik
van de spiegel
die ge mij geeft.
Peut-être
que l’enfer
est juste lucidité.
Of misschien
ben ik gewoon een mens
die durft kijken.
⸻
Final Chorus
Duvel, mijn schaduwvriend,
ge zijt geen einde.
Ge zijt de vraag
die nooit slaapt.
Diavolul meu,
nu pleca.
Blijf zitten hier
aan deze tafel van nacht.
We drinken stilte,
truth,
and a little fucking courage.
En de sterren boven Sint-Niklaas
knipogen
alsof ze weten
dat liefde soms groeit
op de donkerste plaatsen. 🌑🔥
