Gül-i Zâr

Sanki ruhum dolaşır gökyüzünün karanlığında. Aldığım nefes yetmez ki göğsüme, yokluğunda. Uzanır gider yollar, gittiğin ufka bakar gözlerim. Dağlar kadar büyür çaresiz kalbimde sessizliğim. Ararım kansın diye gönlüm susuz çölde serabı. Doğsun diye beklerim sana benzeyen mehtabı. En derinlerde kalbindedir kalbimin ab-ı hayatı. Bir hayat ki sığmaz yaşadığım ömrüme. Sözler ki yetmez gönlümde ki zerrene. Sözlerimde gizlisin, kalbimde aşikar. Gözlerimde hayalsin, düşlerimde gül-i zâr. Sen ki gönlüme uğramış bir meltem rüzgârı. Ben ki yürürüm yağmurla ıslanmış bu yolları. Düşünce gözlerime yağmurun çisentisi. Sanki ruhuma gülümser rüzgarın esintisi. Bir hayal gibi geçersin gözlerimin önünden. Ne dünden, ne bugünden sanki ötelerden.. Gözlerim dalar uzaklara Sevindiğim her şey hüzün olur düşlerimde. Bir inkar yükselir bağırır içimde Kalbimi ve ruhumu yok sayarak Sadece gözlerim duyar çığlığını. Bir söz yerleşir dilsiz kalbime Her ritimde tekrar eder ezber gibi. Korkar sonbahardan, görünce sararmış yaprağı Dökülür avuçlarımdan baharda topladığım Kurumuş papatyalar Savrulur bedenimi yakan rüzgarlarda. Bir inkar yükselir içimden Ruhumu ve kalbimi yok sayarak. Bir çığlık ki seslenir gözlerime. "Sen bak gökyüzüne Uçan kuşları seyret masmavi göklerde" Ve kalbime yağar bulutsuz masmavi gökten yağmurlar Düşer gözlerime karışır akan yaşıma Ve ulaşır göğsümde yanan dağlara. Karışır küllerim savrulur rüzgarlarla Dağılır dünyanın dört bir yanına Bir şair yokluğunda susar kelimeler Kısılır sesi duyulmaz uzaklara Yitirince anlamını yalnız cümleler Sahipsiz kalır yazılmış tüm şiirler.