Eksik Şehir

Sokak lambaları bir bir sönüyor yine Gölgem bile yoruldu seni beklemekten Yastığının kenarında kalan o koku Hala gitmedi, gitmiyor bu evden. Zamanı geriye sarmak değil niyetim Sadece durdurmak isterdim o son bakışta Şimdi yarım kalmış bir romanın en ağır sayfasıyım Okunmuyor adın, kalmışım kışta. Öyle bir hasret ki bu, tarifi yok kelimelerde Adını ansam, sesim titrer boş kadehlerde. Bir şehir düşün; ışıkları sönmüş, yolları çıkmaz Ben o şehirde kaldım, sensizlik kapımı çalmaz... Sadece beklerim, belki rüzgar kokunu getirir Belki bir yağmur damlası ellerini değdirir. Takvimlerden yaprak değil, ömür düşüyor sanki Seninle geçen her dakika, şimdi birer sancı. Eskiden "biz" derdik, ne güzel bir limandı Şimdi deryada kaybolmuş, yorgun bir yabancı. Duvarlardaki resimler bile küsmüş hayaline Gülüşün saklı kalmış, kırık bir ayna parçasında. Ne yana baksam sen, neyi tutsam eksik Koca bir dünya kurdum, senin yokluğunun ortasında. Belki çok mutlusun, belki hiç hatırlamazsın Belki de benim gibi, sessizce ağlarsın. Ama bil ki sevdiğim, bu yangın sönmez Giden döner mi bilmem, ama yürek vazgeçmez. Öyle bir hasret ki bu, tarifi yok kelimelerde Adını ansam, sesim titrer boş kadehlerde. Bir şehir düşün; ışıkları sönmüş, yolları çıkmaz Ben o şehirde kaldım, sensizlik kapımı çalmaz... Işıklar söndü... Şehir sustu... Sadece kalbim kaldı, hala seninle atan. Hala seninle... Eksik.